Veelgestelde
vragen.

Voor hallen met grote overspanningen biedt EPDM een rek van meer dan 300%, ruim boven wat een klassiek bitumensysteem opneemt. Dat is bepalend, omdat grote staal- of betonconstructies onder thermische belasting continu werken.

Daarbij gebruiken we waar mogelijk geprefabriceerde banen tot 15 meter breed. Dat reduceert het aantal veldnaden drastisch, en veldnaden zijn het voornaamste faalpunt van elk plat dak.

Beide zijn thermoplastisch en heteluchtlasbaar, maar hun weerstandsprofiel verschilt. De keuze hangt af van wat er onder of naast het dak gebeurt.

PVC is uitstekend bestand tegen dierlijke vetten, oliën en agressieve chemicaliën. Dat maakt het de aangewezen keuze voor voedingsverwerking en keukenafzuiging. Keerzijde: het bevat weekmakers die bij contact met bepaalde koolwaterstoffen kunnen migreren.

TPO bevat geen weekmakers en scoort beter op ozon- en UV-weerstand. Het is bestand tegen veel zuren en basen, maar kwetsbaarder voor bepaalde oplosmiddelen en vetten. Voor standaard opslag en productie is TPO doorgaans de betere keuze.

Vaak wel, en dat scheelt aanzienlijk in afbraakkosten en afvalverwerking. Voorwaarde is dat de bestaande opbouw droog is en de draagconstructie de bijkomende belasting aankan.

Wij meten het vochtgehalte van de isolatie voordat we hierover uitspraak doen. Zit er water in de opbouw, dan wordt dat ingesloten en rot het dak van binnenuit door. Dan is volledige verwijdering de enige verantwoorde optie.

Vroege detectie draait om micro-indicatoren, lang voordat er water binnenkomt:

• Craquelé: fijne haarscheurtjes aan het oppervlak, meestal in zones met veel UV of nabij warmtebronnen zoals HVAC-units. Dat wijst op afbraak van de polymeerstructuur.
• Verkrijting: een poederachtige residu op het oppervlak, de toplaag verweert.
• Naadloslating: begint vaak als een kleine opening bij een T-naad, door een afwijkende lastemperatuur of spanning op het membraan.

Bij audits gebruiken wij thermografie om vocht op te sporen onder een membraan dat er aan de buitenzijde nog intact uitziet.

Water volgt de weg van de minste weerstand, en die is zelden recht. Een lek dat boven een machine in de productiehal verschijnt, ontstaat vaak tientallen meters verderop en loopt via de gootlijnen van de staaldekking of over de dampremmende laag.

Onze technici reconstrueren de verborgen lagen van de dakopbouw. Wij kennen de faalpatronen van oudere systemen: vroege eenlaagse membranen, specifieke mastiektoepassingen. Wij zetten impedantiescanners in, maar het is de patroonherkenning die bepaalt of we de bron vinden of enkel het symptoom.

Binnen ons werkgebied streven wij naar interventie binnen enkele uren tijdens kantooruren. Bij stormschade schalen wij op en werken we in ploegen door.

De eerste interventie is stabiliseren: waterinvoer stoppen en verdere schade aan constructie, voorraad of machines voorkomen. De definitieve herstelling volgt daarna, met een volwaardige detailoplossing in plaats van een noodpleister.

In de regel niet. Wij werken in afgebakende zones en maken elke zone waterdicht op het einde van de werkdag. De planning wordt afgestemd op uw productiekalender.

Waar werken boven een gevoelige zone onvermijdelijk zijn, plannen wij die in stilstandmomenten of weekends. Dat spreken we vooraf af en leggen we vast in de planning.

Twee onderscheiden garanties. De fabrikant geeft productgarantie op het membraan zelf; wij geven uitvoeringsgarantie op de plaatsing, doorgaans tien tot twintig jaar naargelang systeem en opbouw.

Die tweede garantie is de belangrijkste. Materiaalfouten zijn zeldzaam. Verreweg de meeste daklekken ontstaan bij detailleringen en naden, dus bij de uitvoering.

De prijs per vierkante meter hangt af van het systeem, de isolatiedikte, de complexiteit van de detailleringen en of de bestaande opbouw verwijderd moet worden. Een eenvoudig rechthoekig dak van 1.000 m² ligt in een heel andere orde dan 300 m² vol doorvoeren en niveauverschillen.

Daarom offreren wij niet op basis van een telefoongesprek. Na de technische inspectie krijgt u een gedetailleerde calculatie waarin elke post opgesplitst is.